This essay was written in my freshman year as I believe and it was just found it from...nowhere hehe...anywayz, i just thought you might find it interesting :)

Genetic testing: Hot holiday gift idea?

Christmas is around the corner, are you having hard time looking for hot gifts for your loved ones? On your holiday present ideas, a genetic testing kit is a brand new one.Just send the little kit, which would require them to pluck a hair, and they would need to send it back to the testing company.Quite simple huh? But is it really worth getting your DNA tested? Genetic testing can bring great advantages one's prospective care for his/ her own health or a baby, but it also raises some concerns in terms of ethics and discrimination. The testing result would provide information about merely every bit pieces of you, from your hair color to your behavior to risks of developing genetic disorders. (Harmon, 2007) The testing can be performed for over 1300 diseases. Some of those are quite widespread disorders such as diabetes, arteriosclerosis, Alzheimer's disease.Due to the fact that diet and environment play a role in such diseases, they were not considered as genetic disorders in the past. (Watson, 2000) The genetic testing is not conclusive, and, according to Dr.Francis Collins, head of the National Human Genome Research Institute, "we are on the leading edge of a genuine revolution". In other words, we are offered an opportunity to find out if we are carrying a "problem" gene. Even so, it doesn't mean we are going get sick, but we have high chances. Consequently, we would take so-called "serious" actions in order to reduce the disease's severity like taking medications, exercising and eating healthy. "Genetic testing today starts at the earliest stages of life." Some people are getting it done before planning to have a baby, or "prenatal" tests can be performed in the course of pregnancy. In such cases, an abortion would be an option. James Watson, the author of Nobel Prize Winning book A Passion For DNA, points out that ending such pregnancy is not a bad thing at all, it should be "the relief of not being called" to have a baby since its life would be too short. In other words, these parents would ove the infant so much; however, the infant would suffer a lot. Instead, they would be trying to get pregnant again with a healthy infant. Alternatively, some couples are getting interested in a process called "in vitro fertilization" (IVF) and its testing is called "preimplanation genetic diagnosis" which is performed on embryos to find fatal genetic diseases prior to going to the womb. That means couples are able to pick some certain embryos.(Singe, 2007) Many parents-to-be with fertility problems or family history of genetic disorders are getting tested nowadays. Santiogo Munne, the director of Reprogenetics, a genetics laboratory in Livington, says that his laboratory s performing PGD for over 150 diseases or "risk genes" so far. According to a survey of fertility clinics by the Genetic and Public Policy Center, 28% of those clinics have done the PGD for removing the embryos with genetic disorders which come out later in their life such as breast cancer.(Kalb, 2006) Apparently, PGD is a gate for those who long to be parents despite fear of their abnormal gene running in their families. Because they are so concerned that the infant might get taht gene. Fortunately, by using IVF, they can have a healthy baby with no worry. We can gain such great benefits from genetic testing; on the other hand, certain ne concerns are rising. Getting you DNA tested is not so convenient for some people like Shana Martin who doesn't want to lurk through her DNA by testing although her mother suffered from Huntington's. She feels like better remaining her result unknown because of her uncertainty to deal with it if she has the abnormal mutation. (Kalb, 2006) Other doubt if we could psychologically deal with the every-increasing knowledge of our genes. (Watson, 2000) The positive result would make a person depressed or he/she would lose the enjoyment of life by worrying about the disease too much. Another controversy surrounding the genetic testing is an issue of ethics. Some doubt if it is morally right to end the pregnancy if the infant is genetically impaired. Those people believe that such action is so Nazi type, destroying 250,000 lives of fellow human beings by using genetic disagreement. Many Germans are among those since they are ashamed of their history. Some argue that genetically impaired infants still possess the "same right" to be born as healthy ones because all human life is a reflection of God's existence. (Watson, 2000) Furthermore, it is quite concerned that the testing has some potential to lead to discrimination, and it would be possible that people with genetic diseases couldn't find or lose their jobs. Insurance companies wouldn't allow them to get converage. Of course, the insurance companies would try to get information about individuals' DNA. The lives of those individuals would turn upside down, and they would suffer physically, financially, and mentally. So should it be done to keep our gene information safe? California is the only state prohibiting such discrimination on insurance. According to experts, Congress should "pass the Genetic Information Nondiscrimination Act, which would put a federal stamp of approval on keeping our genetic confidentiality" (Kalb, 2006) If we can make these kinds of laws and regulations, the genetic testing will be more spread, no one needs to worry.

Идэрхэн танхил нас минь дахин ирэхгүй Ийм л хаврын ногоо хөлийн дор ургахгүй Инээд алдан өөдөөс чинь гэнэт харах минь давтагдахгүй Илбийн юм шиг зөөлөн салхи өнөөдрийнх шиг үлээхгүй ээ Би яг л энэ хаврын ногоо шиг Билгийн цэнхэр тэнгэртээ ирж яваа шувууд шиг Би бийр нь үгүй зурагдсан сонгодог нэгэн бүтээл ээ Ц.Хулан

Сэрэнгүүтээ л өчигдөрийн уншиж байсан Jodi Picoult гэдэг зохиолчийн My Sister's Keeper гэдэг номыг тавьж чадалгүй 6,7 цаг суусаар дуусгалаа, өөрийн эрхгүй уйллаа. Одоо ч хүртэл нь нэг хар юм тээгэлчихсэн, тэр түүх миний толгойноос гардаггүй... what if гэсэн асуултууд толгойд эргэлдээд... За тд энэ гоё зохиол байна, ерөнхий утгыг нь бичье гэж бодлоо.

Эцэг, эхчүүд хүүхдээ дэндүү хэтэрхий их хайрлаж болох уу? Эсвэл хэтэрхий их гэдэг нь хэзээч хангалтгүй юу?

Анна өвчтэй биш, гэвч тэрээр 13 наслахдаа нилээн хэдэн хагалгаанд орж мөн тоолшгүй олон удаа цусаа эгч Кэйтдээ өгч байсан. Ингэснээр хар багаасаа эмнэлэгт хадагдсан Кэйт өөрийн цусны цагаан бөөмний өвчинтэйгээ тэмцэж чадна.Анна Кэйт 2-н ясны чөмөг нь таардаг учраас Анна эгчийхээ ганцхан аврагч нь гэсэн үг, харин энэ удаа цусаа өгөх биш, өөрийн нэг бөөрөө эгчдээ бэлэглэх нь түүний үүрэг болжээ. Гэвч Анна охин энэ бүхнийг зогсоохыг хүснэ, ингээд тэр өмгөөлөгч Кэмпилд хандаж, хуулийн дагуу албадлагын донор байхаас чөлөөлөгдөхийн тулд эцэг, эхээ шүүхэд өгнө.

Түүний аав нь гал унтраах албанд ажилладаг, харин 18 настай ах Жэсси нь хамаг болох бүтэхгүй зүйлд оролцож явдаг бөгөөд ээж аав нь аль хэдийн түүнийг хайхрахаа больчихсон, харин ээж нь Кэйтийг аврах аль боломжтой бүхнийг хайдаг. Тэдний гэр бүлийхэнд ганц адилхан хүсэл байдаг нь энгийн гэр бүлийн амьдрал. 13тай нэг охин нь өөрийг нь шүүхэд өгч, нөгөө охин нь үхэлтэй тулгарч байгаа нь Аннын ээж Сараг ганзууруулж байлаа, гэсэн ч тэр бууж өгөхгүй олон жилийн дараа дахин хуульчийн ажилдаа орж Анна охиныхоо эсрэг (хуулийн хувьд) зогсох болдог. Гэхдээ мэдээж, тэр 2 охиноо 2ланг нь тэнцүүхэн хайрладаг, алийг нь ч алдахгүйг хүсдэг.

энэ бүх хэргийн дунд Анна өөрийгөө төрөхөөсөө өмнө Кэйтийг аврахад зориулагдсан гэдгээ мэднэ, нэг үгээр хэлбэл ээж, аав нь Кэйтийн донор болохуйцаар түүнийг эмнэлгийн аргаар бий болгосон байжээ.Тэгэхээр түүний амьдрал Кэйтгүйгээр юу болж хувирах ууууууууууууууууу???

Эцэст нь шүүх хурал болох бөгөөд, үүн дээр Анна харин хамгийн том нууцаа мэдүүлэг өгч байхдаа задлана. Тэр нь "Кэйт гэр бүлийхнийгээ насан туршид нь зовоож байгаадаа өөрийгөө буруутгаж, хэд хэдэн ч удаа амиа хорлохыг завдаж эцэст нь Аннаас бөөр шилжүүлэн суулгахыг эсэргүүцэхийг хүсчээ." Хүүхдээ аврах гэсэн эхийн сэтгэл, өөрийгөө олох гэсэн бяцхан охин аль аль талыг нь шүүгч байтугай хэн ч буруутгаж чадахгүй бөгөөд эцэст нь охин өөрөө хүсэхгүй бол донор болох шаардлагагүй гэсэн шийдвэр шүүх хурлын эцэст гардаг. Харин зохиолын төгсгөлд Анна машины осолд орж тархиндаа хүнд гэмтэл авсанаар нас барлаа. Гэхдээ тэр эгчийгээ энэ удаад аюулт өвчнөөс нь бүр мөсөн авардаг: "нэг бөөрөөрөө"

Зохиолын хамгийн гунигтай хэсэг нь сүүлийн эпилог бөгөөд Кэйт дүүгээ алдсанаас 7 жилийн дараа өгүүлж буй хэсэг:

“…Жэссийн Цагдаагийн академийн төгсөлтөн дээр чамайг байсан болов уу гэж би гайхдаг, түүнийг мансууруулах бодистой тэмцэх албанаас шагнагдсаныг чи мэдэх үү, чамайг биднээс явсаны дараа аав дарсанд дурлах болсоныг чи мэдэх үү, одоо харин би хүүхдүүдэд бүжиг заадгийг чи минь мэддэг болов уу. Инээлдэн хөөрөлдөн явж байгаа 2 бяцхан охиныг харах тоолондоо би өөрсдийгөө боддог...”

Оройтож ирэхэд минь гадаа зогсож байдагсан

Одоо болтол тараадаггүй яадаг сургууль вэ гэж үглэдэгсэн

Цэв хөрсөн уруулаар хацар дээр минь үнсдэгсэн

Сэтгэл зовиноод гэртээ сууж чадддаггүй гэдэгсэн

Ээж бас худалч шүү гэж би дотроо боддогсон

Илүү зан гаргаад гэж гадаа зогсохыг нь зэмлэдэгсэн

Халаасаар байгаад богшчихсон

Халуун хоолыг нь голдогсон

Өдөржин суугаад ядарлаа гэж

Хошуу дэвсэн эрхэлдэгсэн... энэ шүлэг яг л намайг дүрсэлчихсэн юм шиг санагдаад анх 6-р ангид байхдаа нэг номноос тэмдэглэлийн дэвтэртээ хуулж билээ. Одоо харин зохиолчийн нэрийг нь санадаггүй ээ.. Энэ харин дараа нь ээжийг уйлуулна гэж яаж мэдхэв... Ээжид энэ шүлгийг уншиж өгтөл машин бариж явсан мөртлөө нулимсаа нууж чадаагүй юм. Угаасаа ээж маань их л амархан уйлчихдаг, кино, дуу гээд ямар л уянгын зүйл бна тэр бүрт л... Дүү бид 2 ээжийг ийм юманд уйллаа гээд л их л шоглодог байсан боловч магадгүй эх хүн, эмэгтэй хүний тийм их уяхан зөөлөн сэтгэлээс нь болдог бх...

Эргэн тойрны бүх л хүмүүс хэлж чаддаггүй л гэхээс ээжийг маш ихээр хайрлан хүндэлдэг мөн биширдэг. Хэнтэй ч болов сайхан яриа өрнүүлчихнэ бас хамгийн гол нь хэнд ч гэсэн сэтгэлээсээ хандаж чаддаг мөн үргэлж л хүнд тусалчихыг хичээдэг юм. Хүн баярлуулж л байвал сэтгэл нь өег...

Нэг зүйл санаанаас гардаггүй юм. Манай дүү 3,4-тай жаахан байхдаа нинжа, ушуджийна гээд л гэртээ баахан үсэрч цовхорч тоглодог байлаа. Тэгээд ээж нэг удаа Бээжин явахад "Юу захихав?" гэж асуусан чинь ушуны урт мод гэдэг байгаа хэхэ... Тийм мод нь бдаг ч юмуу гүй ч юм уу, ер нь ихэнх томчууд бол мэдээж тэр чинь байдаггүй юмаа ч гэдгиймүү хүүхдээ аргалах бх, ямар ч бсан хайж явахгүй нь тодорхой.Тэгсэн манай маам хэдхэн өдөр тэнд байхдаа баахан хайж гүйгээд тээд лангууны юм өлгөх зориулалттай урт нарийхан модыг аваад бөөн баяр. Харин тэрийгээ онгоцоор авч явахад нилээн асуудал үүсч, ээж харин гүргэрээрээ гүрийсээр байгаад л аваад ирсэн юм даа.

Ээж мэдээж аав, дүү, бид 3-г хэтэрхий ч гэмээр юмуу эрхлүүлнэ, бөөцийлнө. Гэхдээ хааяадаа хатуу уг хэлнэ, хэлэхээсээ илүү үйлдлээрээ үр хүүхдүүддээ сургааль хэлдэг юм шигээ .. Үр хүүхдүүддээ сайн ээж, гэртээ сайн эзэгтэй, сайхан хань, дүү нартаа топ менежер, үнэнч анд, дэндүү ч гэмээр юмуу өгөөмөр зан, гайхалтай сэтгэлийн тэнхээ, цайлган сэтгэл гээд энэ бүгдээр ч таныгаа тодорхойлж барахгүй юм даа... Эмч, зөвлөгч, багш, найз, тогооч гээд энэ олон дүрд тоглох юм, та яаж ийм их энергийг олдийм бэ, аан би ойлголооо..Таны нөгөө агуу хайр чинь, тэр ядарч цуцахыг мэддэггүй хайр чинь бх..Энэ бүгдэд баярлалаа ээж ээ!

Таныгаа зөндөө зовоож бсан ч ховорхон баярлуулж байсан охиныгоо уучлаарай. Тандаа хамгаас илүү хайртай шүү.Та мэдэх үү, би тан шиг үргэлж сайн охин, супер ээж, STRONG эмэгтэй байхыг хичээх болноо.. Та миний амьдралын жинхэнэ ROLE MODEL, шүтээн минь шүү... Эмэгтэйчүүдийн баярын мэнд хүргэе, ЭЭж ээ!!!